Gasbelletjes
En nog steeds stroomt er gas door de leidingen. Nog wel, maar we zijn gewaarschuwd. Een poosje terug draaide Rusland onder groots machtsvertoon, dat deed denken aan de geest van de nog immer voortlevende macht der communistische staatsleiders, de gaskraan naar de Oekra?ne dicht. Die actie deed Europa tot het pijnlijk besef komen dat Rusland zijn fiere machtspositie over Oost Europa aan het herwinnen is. Terwijl Europese landen onderling overhoop liggen over de aanleg van de Nabucco-gaspijpleiding die vanuit gebieden rond de Kaspische Zee gas naar Europa moet gaan pompen, ziet Rusland zijn kans schoon voor de realisatie van hun concurrerende project: de Blue Stream gaspijpleiding die Russisch gas deels volgens hetzelfde traject naar Europa moet gaan pompen?Gas te over zou je zo denken, maar is het niet op zijn minst een tikkeltje vreemd dat politieke wereldleiders ruzi?n over maatregelen die klimaatverandering de kop moeten indrukken en onderwijl de handel in fossiele brandstoffen een toenemende machtsbasis vormt voor grote naties? Echte innovatie is er pas wanneer alternatieve, schone energiebronnen deze machtsbasis gaan overnemen en de vraag naar fossiele brandstoffen op de wereldmarkt daalt. Hoe komt het toch dat die gedachte keer op keer naar het land der fabelen wordt verwezen? Zo gek is het toch niet om enkele decennia vooruit te kijken en tot de conclusie te komen dat ons huidige consumptiepatroon onze eigen bestaansbronnen vernietigt. Bovendien valt er aan schone energie veel te verdienen. Het is wel duidelijk dat het ?fossiele denken? diep geworteld is in onze kapitalistische wereld. En daarvan plukt Rusland nu de vuile vruchten?