Cradle to Cradle (C2C)
Ik werp mijn gelezen krant al jaren bij het oud papier in de veronderstelling dat er opnieuw een papieren product van gemaakt wordt. Maar wie had gedacht dat het gerecyclede papier waarop kranten gedrukt zijn te giftig is om verder verwerkt te worden? Architect William McDonough en chemicus michael Braungart beschrijven in hun boek Cradle to Cradle dat de oplossing van de milieuproblemen die de wereld teisteren niet ligt in het verminderen, hergebruiken en recyclen van producten (zoals de meest ambitieuze milieupolitici vandaag de dag roepen). Volgens de auteurs is deze insteek geen oplossing maar biedt slechts uitstel van executie- uitputting en vernietiging van natuurlijke hulpbronnen. Het recyclen van producten blijkt, in tegenstelling tot wat menigeen graag gelooft, vaak zelfs helemaal niet goed voor het milieu. Nee. Volgens McDonough en Braungart kan alleen een revolutionaire verschuiving in ons industri?le denken het tij nog keren. Waarom zouden we niet afstappen van dit “Cradle to Grave” principe en van het idee dat industrie nu eenmaal schadelijk is voor moeder aarde. “Afval is voedsel”, dat moet het leidende principe zijn in het duurzaamheidsstreven, want zo gaat dat in de natuur ook. We moeten producten zo ontwerpen dat, wanneer ze zijn afgeschreven, de basis vormen voor een nieuw product, dat kwalitatief niet onder doet voor het vorige. En dat kan ook nog. Zo heeft textielfabrikant Rhone in Zwitserland volledig biologisch afbreekbare stoelbekleding gemaakt volgens het C2C principe. Het afvalwater schijnt er nu schoner de fabriek uit te komen dan het erin gaat en alle kleurstoffen zijn volledig milieu onschadelijk.
Als onze vergevorderde westerse samenleving in staat is haar afval tot voedsel te maken zijn we al een heel eind in de goede richting opgeschoven. Echter, daarvoor is wel z? een radicale ommezwaai vereist dat het maar de vraag is of in de nabije toekomst massaal gehoor gegeven gaat worden aan de C2C filosofie.
Het boek Cradle to Cradle is gemaakt van biologisch afbreekbaar plastic en de inkt is in een simpel proces volledig terug te winnen. Het is een absolute leestip voor alle milieubewuste zielen onder ons.
Bekijk de documentaire via Tegenlicht
Dat boek is echt gemaakt van plastic?! Het idee klingt heel interessant, hoewel de slogan van zo’n radicale verschuiving meer op mediasensatie gemikt lijkt. Maar ik geeft ze – vanuit mijn onwetendheid – gelijk. Kranten worden sinds jaar en dag van oudpapier gemaakt; is het de bedoeling van C2C dat we ons daarvan bewust worden, en uiteindelijk het hergebruik van materialen zelfs als ‘opwaardering’ gaan zien?
Kamiel on Aug 24, 02:03 PM